Met maar liefst tien (!) afwezigen van de eigen selectie, maar gelukkig wel aangevuld door keeper Mark Boshoff (3e, volgend jaar selectie, veel succes daar!), Vincent Brugts, good old Nick de Bruin (die toch nog een soort van afscheidswedstrijd heeft gekregen), Peter Gerdes en Rene Vat (allen VE2), kon er met 14 man worden afgereisd voor de laatste wedstrijd van het seizoen, die gewonnen moest worden om de eeuwige rivalen van IJVV de Zwervers nog voorbij te gaan op de ranglijst. John Seger van het 4e moest helaas op het laatste moment nog afhaken vanwege verplichtingen bij z’n broodheer.

 

In de eerste helft hadden onze zwart gelen het zwaar. Er werd onrustig gevoetbald en voorin ontbrak de finesse en het overzicht om de enkele kansen te verzilveren. Daar de tegenstander met enig fortuin (een corner draaide vooral dankzij de harde wind in de verre kruising) en een buitenspelgoal op 2-0 was gekomen, leek het wederom een lastige middag te worden. Het had ook zomaar 5-0 kunnen staan, maar gelukkig was de spits van de tegenstander nog minder effectief dan Younes (wie?). Vlak voor rust was het Colin die geluk had en op het moment van uithalen in de 16 in de rug werd gelopen (anders had ie zeer waarschijnlijk gemist, zie later in het verslag), waardoor hij zelf mocht aantreden voor de strafschop. Deze werd onberispelijk binnen geschoten en bracht de stand nog op een draaglijke 2-1.

 

Na rust had Lombardijen 5 het over(ge)wicht dankzij een sterk opererend middenveld met Patrick en Nuri, daar waar de tegenstander vooral al uitkeek naar het einde van de wedstrijd. Nadat Colin een bal vanaf de doellijn zo het Hollands Diep overschoot (naar verluid heeft Shell Moerdijk de teller voor dagen zonder dodelijk slachtoffer weer op 0 moeten zetten, Colin zelf verklaarde na de wedstrijd dat hij “zulke makkelijke balletjes liever niet maakt”), flikte hij het even later wel. Met een lepe bal vanaf de rechterhoek van het strafschopgebied liet hij de al twijfelachtige keeper kansloos: 2-2. Het was daarna wederom Colin die voor zijn 25e competitie en 27e seizoenstreffer aantekende. Met nu een voorsprong in plaats van een 2-0 achterstand, werd er nog makkelijker gecombineerd. En het was Kevin die vanaf de rechter zijlijn ter hoogte van de 16 de bal even op slof nam en met een rechte streep die door de lucht heen boog, trof hij de kruising. Kevin die kermend van de kramp op het veld lag, was even verbaasd toen hij door drie teamgenoten werd besprongen en hem luidkeels werd medegedeeld dat de bal daadwerkelijk in het doel was gekomen. De 2-5 was vervolgens voor Nuri, die van buiten de 16 de bal houdbaar op de keeper knalde, maar die volledig misgreep. Het slotakkoord was voor vice captain Menno, die de bal met een stuitertje ontving, maar verwoestend uithaalde van buiten de 16 en daarmee de keeper wederom volslagen kansloos liet. Hier mee scoorde Menno zijn 1e doelpunt en de laatste voor het 5e van dit seizoen!

 

De presentieprijs voor dit seizoen gaat naar topscorer Colin, met maar lieft een acte de presence bij 24 van de 25 officiële wedstrijden! De minste wedstrijden zijn meegedaan door keeper Sebastiaan (10), mede door een slepende blessure, maar vooral omdat hij met een nieuwe baan niet meer op zaterdag, maar voortaan vooral op zaterdag zou werken! Iedereen bedankt voor jullie inzet dit seizoen en hopen op een beter seizoen volgend jaar! Een fijne zomer! En kom wat vaker trainen.

Na acht wedstrijden niet gewonnen te hebben, kwamen vandaag de grote rivalen van IJVV de Zwervers op bezoek. Aanvoerder Dennis had besloten om deze kans maar is aan te grijpen om met wat meer druk naar voren te spelen en in een 4-3-3 formatie aan te treden. Met Matthew op doel, Johan, Dennis zelf, Stephan en Danny achterin, een middenveld met Jasper en Patrick als controleurs en Richard als aanvallende man, voorin op de flanken Nuri en Lenny en in de punt topscorer Colin. Op de bank de weelde van maar liefst vier man: Cemil, Kevin, Tom en Tristan.

 

De speelwijze wierp gelijk zijn vruchten af, een scherp gestarte Nuri kreeg een bal precies op maat van Jasper de diepte in, en totaal niet zelfzuchtig legde hij de bal af op de er nog beter voorstaande Richard: binnen vijf minuten 1-0 voor. Niet veel later was het Richard die bal op Colin legde die voor de 2-0 aantekende en dezelfde Colin kreeg daarna op aangeven van Nuri wederom een niet te missen kans: 3-0. Nog voor het aantikken van de 20e minuut tilde Lenny de score naar 4-0. Hierna raakte Lombardijen de controle en het voetbal even kwijt en was het aan het defensieve kwintet (inclusief keeper Matthew) te danken dat De Zwervers niet wat terug deden.

 

In de rust aardig wat wisselingen: Cemil nam de plek in van Richard, die achterin de plek overnam van Stephan, Tom verving Danny, Tristan op de plek van Johan, Matthew en Lenny wisselden rollen als keeper en buitenspeler en Kevin verving Nuri al vlak voor rust. Deze wisselingen pakten niet slecht uit, voortvarend werd aan de tweede helft begonnen en het was Cemil die het vertrouwen van zijn aanvoerder terugbetaalde: met 2 doelpunten zette hij Lombardijen op een 6-0 voorsprong. Door doelpunten van Kevin, wederom Colin en Matthew liepen de mannen zelfs uit naar 9-0. Het was aan de grensrechter van de tegenstander (die ongeveer op de achterlijn de wedstrijd besloot uit te vlaggen) te danken dat de score niet nog groter uitpakte.

 

Na de winterstop wordt de competitie hervat bij: IJVV de Zwervers, die gebrand zullen zijn op revanche, onze mannen zijn gewaarschuwd!

Op zaterdag 19 november traden onze mannen van het vijfde aan tegen het gelijkwaardige team van Heinenoord. Het werd helaas een zeer ongelukkige middag voor onze mannen.

 

Waar eerst aanvoerder Dennis ongelukkig weggleed in “de 16” bij het wegwerken van de bal (deze belandde bij de tegenstander, die m breed legde op de spits die zijn eerste van de middag maakte). Dit werd enigszins goedgemaakt toen Dennis een assist gaf op Richard (die daarna drie man uitspeelde en de bal beheerst langs de keeper schoof). Helaas kwam Heinenoord nog voor rust op voorsprong, toen bij een voorzet twee man compleet vrij werden gelaten en de spits wederom vrij de bal het doel in kon werken, met het hoofd ditmaal.

 

Na rust bleek Jasper nog niet helemaal wakker (we verdenken de barman van slaapmiddel in de verkeerde thee) en speelt de bal veel te kort terug op doelman Sebastiaan (die ons weer is vereerde met zijn aanwezigheid). De spits dacht er tussen te komen, maar liep over de bal heen. Dit veraste Sebastiaan zodanig, dat ook hij over de bal heen liep. Daarna volgde nog een foutenfestival wat wel een uur leek te duren en eindigde de bal alsnog in het doel, 1-3.

 

Het was Nuri die hierna weer wat terug deed voor de geelzwarten. Een iets te scherpe diepe bal wist hij nog net voor de handen van de keeper weg te houden, maar die dreef hem wel naar het uiterste hoekje van het strafschopgebied. Dit weerhield onze Nuri er niet van om toch maar op doel te schieten. Via de binnenkant van de verste paal eindigde de bal in het net.

 

Daarna was het Tom die zich helaas even vergiste in welke sport hij beoefende. Met een mooie “submissiegreep” legde hij de tegenstander neer in het strafschopgebied. Vanaf 11 meter werd er niet gefaald. Daarna waren het Arjan & Menno die zich vergisten in dezelfde tegenstander. Een hoge bal werd door beide verdedigers richting de achterlijn gekeken, maar daardoor zagen onze jongens wel de linksbuiten over het hoofd, die eenvoudig de 2-5 binnenschoof.

 

Het slotakkoord was voor Nuri. Na een door de keeper afgeslagen bal, schoot Nuri vanaf 25-30 meter op doel, waarbij de bal netjes over de keeper in de rechterbovenhoek verdween en de eindstand op het fictieve scorebord verscheen.

 

Na twee nederlagen, was het weer is tijd voor Lombardijen 5 om een goed resultaat neer te zetten. Het lager geplaatste ’s Gravendeel 6 zou hiervoor een geschikte tegenstander zijn, ware het niet dat het 5e moest lijden onder vele afwezigen door diverse omstandigheden, maar liefst 7 man lieten of moesten verstek laten gaan. Daar kwam nog is bij dat Jasper zich naar huis diende te spoedden om zich met zijn dochter bij de eerste hulp te melden. Gelukkig is alles, op wat krasjes en bultjes her en der, naar omstandigheden goed met docherlief.

Afijn, de wedstrijd dan maar, waarbij oudgediende Marco zich maar weer eens aansloot gezien het lage aantal spelers voor deze wedstrijd. Lombardijen leek de wedstrijd redelijk onder controle te hebben en gaf weinig weg. Daar stonden nog wat zwakke rollertjes richting het doel van de tegenstander tegenover. Echter, kon na een minuut of 20 de lijst met ziek/zwak/misselijk (ookwel zzm’ers) worden aangevuld met Patrick en even later ook Arjan. Daar Patrick nog in staat was om op zijn benen te staan en aldus als een soort derde doelpaal (lengte zat) kon fungeren, haalden we Matthew maar van het doel af en zetten Patrick daar neer. Helaas was Matthew dit even vergeten en de scheidsrechter niet. Bij een schot van buiten de 16 bokste hij m zo het strafschopgebied weer uit: penalty. ’s Gravendeel faalde niet: 0-1. En het werd nog erger voor de geel/zwarten: door zwak verdedigen kon er van een meter of 18 vrij worden uitgehaald en werd de bal strak in de hoek tussen de linker en de derde paal geschoten. Met 0-2 gingen de mannen de rust in.

Na een donderspeech van de aanvoerder in de rust en met de van de eerste hulp teruggekeerde Jasper, zocht Lombardijen de 2e helft de aanval, en met succes: binnen vijf minuten stond het 2-2. Uit een corner was het Jasper die de bal doorkopte, precies op het pannetje van Marco: 1-2. En even later kwam Kevin goed door op de vleugel, gaf de bal strak voor en was weer Marco het eindstation: 2-2. Hierna werd het gemis van wissels zichtbaar en vloeiden de krachten beetje bij beetje weg bij Lombardijen. Snelle counters van ’s Gravendeel werden knap gepareerd door Matthew (die terug kon in doel met de terugkeer van Jasper) en verder wisten ook zij er niet echt meer door te komen. Zelfs een tweede penalty werd (wederom!) gekeerd door keeper Matthew (zijn derde van het seizoen)! De wedstrijd leek dood te bloeden in een 2-2 gelijkspel, totdat Kevin zijn laatste beetje kracht in een prachtig schot vanaf een meter of 30 stopte, de bal vloog prachtig tussen de keeper en de lat door: 3-2! Wat een weelde! Helaas was het slotakkoord toch voor de tegenstander, die na gerommel in de verdediging er vrij door kwam en deze keer keeper Matthew wel wist te verschalken, en daarmee de eindstand van 3-3 op het formulier zette.

Volgende week reizen de mannen af naar RVVH 6, de koploper met 15 punten uit 6 wedstrijden en een doelsaldo van 40 (45 voor, 5 tegen), alwaar om 12:30 uur wordt afgetrapt. 

Het lijkt normaal te worden bij het vijfde: een moeizame eerste helft, waarna in de tweede helft het verschil wordt gemaakt. Zou het aan de het uithoudingsvermogen liggen (hahaha) of dan toch de brede selectie? Feit blijft: Colin maakt week in week uit het verschil tot nu toe. Met drie doelpunten was hij wederom de gevierde man.

Rhoon was met name gevaarlijk door de lange ballen van de keeper die steeds weer over de verdediging vlogen, en doordat het middenveld niet makkelijk gevonden werd, kwam Lombardijen zelf nauwelijks aan aanvallen toe. Het was dan ook gastkeeper Dennis (van Veteranen 1, de drie eigen keepers waren allen (!) afwezig) die in staat werd gesteld om het verschil te maken in de eerste helft. Hij en Colin dan. In één van de spaarzame aanvallen, wist Patrick met een subtiel diepte balletje de scherp gestarte spits te bereiken, die zijn lichaam goed gebruikte om de bal af te schermen en daarna bekwaam de bal langs de keeper werkte. Eerder werd een doelpunt (volgens velen ten onrechte) nog wegens buitenspel afgekeurd. En later in de eerste helft wist hij een bal van binnen de 5 meter ongeveer in de Oude Maas te schieten.

In de tweede helft had Lombardijen achterin wat geschoven (Danny naar het centrum en de “eigen” Dennis op links erin) en bracht Tristan als linkshalf wat meer voetbal in het spel. Nadat Dylan schofterig het veld was uitgeschopt (sterkte maat!), bleef Lombardijen aandringen. Bij een paar corners op rij, was het uiteindelijk Dennis die dit seizoen zijn 2e doelpunt wist te maken. Uit een scrimmage verdween de bal tergend langzaam door de handen van de keeper: 2-0.

Niet veel later leek Rhoon nog even terug in de wedstrijd te komen, nadat maar liefst drie verdedigers en keeper Dennis de spits van de tegenstander niet konden afstoppen. Daar bracht Colin eigenhandig weer verandering in: vanaf de linkerhoek van de 16 lepelde hij met zjin linkervoetje de bal magnifiek over de keeper de verre hoek in (3-1).

Het slotakkoord was ook voor Colin, die uit een dieptebal behendig een verdediger uitkapte, nog eventjes de keeper in een schijnbeweging liet trappen en daarna gemakkelijk de bal in het netje schoof. Lombardijen had daarna nog verder uit kunnen lopen, als het iets zorgvuldiger met de geboden ruimte om had gegaan.

Het vijfde had het wederom moeilijk in de eerste helft: er werd weinig gecreëerd en wat er ontstond aan kansen, werd niet zorgvuldig afgerond of ging jammerlijk naast. De geel/zwarten wisten in de vorm van meerdere spelers vuur te nemen op het doel (Richard faalde oog in oog met de keeper, Dennis kopte net naast uit een goede vrije trap van Jasper en andere schoten vlogen aan alle kanten het doel voorbij). Aan de andere kant hield Matthew met zo nu en dan “Jones-achtige” reacties zijn doel goed schoon.  Wederom dus 0-0 bij rust. 

In de tweede helft bracht de tegenstander wat extra spelers (van het derde) in het veld, hierdoor begon Zinkwegse Boys wat dreigender aan de tweede helft, maar was het toch Lombardijen wat op voorsprong kwam: Patrick kapte zijn directe tegenstander uit en plaatste de bal met zijn linker (!) voet knap in de verre kruising. Een volle ontlading in de vorm van een oerbrul ten gevolge. 

Zinkweg leek hierop meer druk naar voren te gaan zetten en de drinkpauze kwam Lombardijen dan ook goed uit. Met waarschijnlijk meer ruimte achter de verdediging, werd besloten om Patrick te vervangen voor Colin en om het achterin met vijf dicht te metselen. Dit sorteerde direct effect: Colin kreeg een hoge bal links op de hoek van het strafschopgebied en nam de bal onverbiddelijk op de slof (van Richard), deze verdween in de verre hoek: 2-0. 

Colin nam daarna met zijn gouden linkerpootje het heft in handen en breidde de score uit naar 4-0. Het slotakkoord was voor Jasper die een door Richard gewonnen strafschop verzilverde. 

Een gouden begin voor de mannen met 6 punten uit 2 wedstrijden, met 8 doelpunten voor en 0 tegen. 

Daarnaast nog hulde voor de tegenstander, die gewillig mee werkte aan een minuut stilte ter nagedachtenis aan de plotseling overleden vader van Patrick. Bedankt mannen!