Met maar liefst tien (!) afwezigen van de eigen selectie, maar gelukkig wel aangevuld door keeper Mark Boshoff (3e, volgend jaar selectie, veel succes daar!), Vincent Brugts, good old Nick de Bruin (die toch nog een soort van afscheidswedstrijd heeft gekregen), Peter Gerdes en Rene Vat (allen VE2), kon er met 14 man worden afgereisd voor de laatste wedstrijd van het seizoen, die gewonnen moest worden om de eeuwige rivalen van IJVV de Zwervers nog voorbij te gaan op de ranglijst. John Seger van het 4e moest helaas op het laatste moment nog afhaken vanwege verplichtingen bij z’n broodheer.

 

In de eerste helft hadden onze zwart gelen het zwaar. Er werd onrustig gevoetbald en voorin ontbrak de finesse en het overzicht om de enkele kansen te verzilveren. Daar de tegenstander met enig fortuin (een corner draaide vooral dankzij de harde wind in de verre kruising) en een buitenspelgoal op 2-0 was gekomen, leek het wederom een lastige middag te worden. Het had ook zomaar 5-0 kunnen staan, maar gelukkig was de spits van de tegenstander nog minder effectief dan Younes (wie?). Vlak voor rust was het Colin die geluk had en op het moment van uithalen in de 16 in de rug werd gelopen (anders had ie zeer waarschijnlijk gemist, zie later in het verslag), waardoor hij zelf mocht aantreden voor de strafschop. Deze werd onberispelijk binnen geschoten en bracht de stand nog op een draaglijke 2-1.

 

Na rust had Lombardijen 5 het over(ge)wicht dankzij een sterk opererend middenveld met Patrick en Nuri, daar waar de tegenstander vooral al uitkeek naar het einde van de wedstrijd. Nadat Colin een bal vanaf de doellijn zo het Hollands Diep overschoot (naar verluid heeft Shell Moerdijk de teller voor dagen zonder dodelijk slachtoffer weer op 0 moeten zetten, Colin zelf verklaarde na de wedstrijd dat hij “zulke makkelijke balletjes liever niet maakt”), flikte hij het even later wel. Met een lepe bal vanaf de rechterhoek van het strafschopgebied liet hij de al twijfelachtige keeper kansloos: 2-2. Het was daarna wederom Colin die voor zijn 25e competitie en 27e seizoenstreffer aantekende. Met nu een voorsprong in plaats van een 2-0 achterstand, werd er nog makkelijker gecombineerd. En het was Kevin die vanaf de rechter zijlijn ter hoogte van de 16 de bal even op slof nam en met een rechte streep die door de lucht heen boog, trof hij de kruising. Kevin die kermend van de kramp op het veld lag, was even verbaasd toen hij door drie teamgenoten werd besprongen en hem luidkeels werd medegedeeld dat de bal daadwerkelijk in het doel was gekomen. De 2-5 was vervolgens voor Nuri, die van buiten de 16 de bal houdbaar op de keeper knalde, maar die volledig misgreep. Het slotakkoord was voor vice captain Menno, die de bal met een stuitertje ontving, maar verwoestend uithaalde van buiten de 16 en daarmee de keeper wederom volslagen kansloos liet. Hier mee scoorde Menno zijn 1e doelpunt en de laatste voor het 5e van dit seizoen!

 

De presentieprijs voor dit seizoen gaat naar topscorer Colin, met maar lieft een acte de presence bij 24 van de 25 officiële wedstrijden! De minste wedstrijden zijn meegedaan door keeper Sebastiaan (10), mede door een slepende blessure, maar vooral omdat hij met een nieuwe baan niet meer op zaterdag, maar voortaan vooral op zaterdag zou werken! Iedereen bedankt voor jullie inzet dit seizoen en hopen op een beter seizoen volgend jaar! Een fijne zomer! En kom wat vaker trainen.